657. جاده،منو صدا میزنه ... هواپیما،خواهر کوچیکه رو :))

آخر هفته اگه خدا بخواد میریم سفر ... پرتقال فروش که هیجان منو میبینه میگه خیلی خوشحااااالم که بعد سالها فرصتی دست داد که بری سفر! :))) والا! سی ساااااله هیچ جا نرفتم ... پوسیدم تو این خونه :))) تازه خبر نداره که از الان دارم برای یه مسافرت دیگه رویاپردازی میکنم! فنجون هستم، مدیر برنامه ریزی ِ سفر! * برای سفر جا رزرو کردیم و خیلی جالب بود نوبتی به پنج خانواده گفتیم که بیاین تو تعطیلی ها باهم بریم،ادامه مطلب

برچسب: جاده,منو,میزنه,هواپیما,خواهر,کوچیکه, نویسنده: سپیده باقری تاريخ: پنجشنبه 30 شهريور 1396 ساعت: 23:16

658. این بند ِ ناف ِ نامرئی

اون هفته های اول بعد از عروسیمون، وقتی با مامان حرف میزدم که مثلا" ما بریم اونجا یا اونا بیان خونمون، یه جوری جوابمو میداد که یعنی نه! و میگفت بمون خونت یکم به خونه ات عادت کنی!! ... نه اینکه اصلا" نریم ولی اونجوری که فکر میکردم تند و تند اونجا تلپ باشیم هم نبود ... راستش خیلی دلم شکسته بود ولی بخاطر حفظ آبرو جلوی پرتقال فروش بروز نمیدادم ... ولی همش تو ذهنم مونولوگ داشتم که چرا؟ یعنی دلشون تنگ نادامه مطلب

برچسب: نامرئی, نویسنده: سپیده باقری تاريخ: پنجشنبه 30 شهريور 1396 ساعت: 23:16

659.تشویق

چه روزهای دلفریبی بود هفته گذشته ... هی تعطیلی، یه روز کار ... هی تعطیلی ، یه روز کار :)) خیلی چسبید! خب ما هفته قبل تعطیلات رفتیم دریاکنار ... آخ آخ که چه همه چی عالی و خوب بود ! ویلایی که گرفته بودیم دوبلکس و نقلی بود با منظره ای رو به بهشت ... وقتی از پنجره بیرون رو نگاه میکردم از یه سمت دریا رو میدیدم و از پنجره ی روبرویی اش، یه فضای سبز و درختهای تنومند و گلهای رنگارنگ با صدای پرنده ها وادامه مطلب

برچسب: تشویق, نویسنده: سپیده باقری تاريخ: پنجشنبه 30 شهريور 1396 ساعت: 23:16

660.روزگار شیرین

سلام سلام صد تا سلام.چهارشنبه ی دوست داشتنی تون به خیررررر .... آخ جانمی که فردا ما تعطیلیم، جمعه هم که تعطیله و شنبه هم که مرخصی هستم و بزن بریم به سرعت برق و باد به دیار پرتقالی هاااا ... تاحالا برای شهر پرتقالی ها مرخصی نگرفته بودم اما این دفعه عروسی دعوتیم و عروسی هم جمعه اس، البته که بنده هیچ گونه انگیزه و تمایلی به رفتن به این مدل مراسم جدا جدا ندارم (بعله نظر شما هم محترمه!) ولی این دفعه پرادامه مطلب

برچسب: روزگار,شیرین, نویسنده: سپیده باقری تاريخ: پنجشنبه 30 شهريور 1396 ساعت: 23:16

661.صدای ِ مرا از پشت بام میشنوید

ساعت شیش و نیم صبحه و از پشت بوم خونه عمه ی قندون مینگارم! دیشب و پریشب ،رو پشت بوم خوابیدیم ... زیر نور ماه که قرص کامل بود و هوایی که از بس خنکه ، خزیدیم زیر سه تا لحاف ! به اندازه یه هتل ده ستاره کیف کردم ... عمه قندون رو همه لحاف ها ، لحاف عروسیش رو که خودش درست کرده بود و روی مخمل قرمزش کلی مروارید و گل کاشته رو انداخت رومون. در حالیکه صورتم و موهامو نسیم خیلی خنکی نوازش میده با صدای پرادامه مطلب

برچسب: میشنوید, نویسنده: سپیده باقری تاريخ: پنجشنبه 30 شهريور 1396 ساعت: 23:16

662. هفته نگاری

به به چه هوای ِ گرمی! استخون هام گرم شدن انگار :))اهمم اخبار از دیار پرتقال فروش ... اولندش با اینکه همه وسایل رو به جز ساک قندون و خوراکی های توراهی رو از قبل جمع کرده بودیم، بازم ساعت شیش عصر راه افتادیم ... البته که خوش میگذره ولی رانندگی تو شب خیلی خسته کننده اس ... کِتف ِ منم حسابی درد میکرد و درست وقتی میخواستیم جاهامون رو عوض کنیم، قندون بیدار شد و منم دیدم نمیتونم با این گرفتگی ِ کتف هی بادامه مطلب

برچسب: نگاری, نویسنده: سپیده باقری تاريخ: پنجشنبه 30 شهريور 1396 ساعت: 23:16

663. دنیا گرده

از ظهر بی قراری گرفتم ، از نوع شدیدش! یکم فیلمهای دیروز قندون رو نگاه کردم بهتر شدم اما همچنان طپش قلب دارم ، مسخره اش اینجاست که اصلا" نمیدونم چرا اینطوری شدم! * قندونو که بغل میکنم، بهش میگم مامانو بغل کن ... بعد دستشو میندازه دور گردنم و سرش رو میزاره رو شونه ام ... اون موقع است که میگم همه بی خوابی ها و خستگی ها میارزه به همین لحظه. * روز جمعه رفتم مجلس ختم پدر یکی از دوستانم ... روضه خوادامه مطلب

برچسب: نویسنده: سپیده باقری تاريخ: پنجشنبه 30 شهريور 1396 ساعت: 23:16

664.اولین تجربه کارگاه دوتایی

دیروز برای اولین بار رفتیم ک.ارگاه /م.ادر/و/ ک.ودک ... تجربه جالبی بود ... مخصوصا" برای من که نمیدونم چه بازی هایی برای این سن خوبن ... و البته وجدان درد اینکه وقت کمی برای قندون میزارم هم کمی جبران میشه:) در کنار همه اینا واکنش متفاوت بچه ها خیلی برام جالب بود ... یکی از همون اول هی زر زرررر تو بغل مامانش ... جالبه بعضی وقتا یادش میرفت و محو بازی بچه ها میشد بعد یهو میدید اوا من چرا گریه نمیکنادامه مطلب

برچسب: اولین,تجربه,کارگاه,دوتایی, نویسنده: سپیده باقری تاريخ: پنجشنبه 30 شهريور 1396 ساعت: 23:16

648. روز و روزگاری

خودمون رو در مسیر وزش لطف الهی قرار بدیم. هر جا آرام نبودیم ... هرجا بهم ریخته ایم یعنی مسیرمون درست نیست ... انگار که یه پنجره بازه و ازش نسیم بهاری میاد، باید خودمونو هرجور شده بکشونیم جلوی پنجره تا نسیم بهاری بخوره به صورتمون و بره لای موهامون و حالمون به بشه! ... اون نسیم بهاری همون بغل خداست، ادامه مطلب